هدف: از تحقیق حاضر، مطالعه شاخص‌های ریوی در وضعیت‌های مختلف بدنی (ایستاده، نشسته روی صندلی، طاقباز و دراز کشیده به پهلو) در مصدومین شیمیایی و مقایسه آن با افراد سالم بود. روش‌شناسی: 15 فرد سالم (سن 5±4/39 سال، قد 1/6±7/170 سانتی‌متر، وزن 2/4±6/71 کیلوگرم) و 10 جانباز شیمیایی (سن 5±7/42 سال، قد 4/5±8/174 سانتی‌متر و وزن 6±8/80 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. پارامترهای تنفسی شامل اوج جریان بازدمی (PEF)، تهویه دقیقه‌ای (VE) و تواتر تنفسی (fb) در وضعیت‌های مختلف بدنی به وسیله دستگاه اسپیرومتر مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که بالاترین و کمترین مقدار اوج جریان بازدمی و تهویه دقیقه‌ای در هر دو گروه، به ترتیب در وضعیت ایستاده و دراز کشیده بدست آمد که براساس آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر، تفاوت معنی‌داری با دیگر وضعیت‌ها داشتند (05/0 ≥p)، اما تفاوت معنی‌داری در تواتر تنفسی بین وضعیت‌های مختلف بدنی مشاهده نگردید. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه، کارایی دستگاه تنفسی در جانبازان شیمیایی نسبت به افراد سالم پائین‌تر است، پیشنهاد می‌شود که این افراد در هنگام بروز مشکلات تنفسی و همچنین در هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی در وضعیت ایستاده باشند.