هدف: هدف از این پژوهش، بررسی اثرات یک جلسه تمرین موازی استقامتی و مقاومتی بر تغییرات هماتولوژیک مردان ورزشکار بود. روش‌شناسی: بدین منظور، هشت دانشجوی تربیت بدنی دانشگاه گیلان با میانگین سن 51/1±21 سال، وزن 85/8±25/74 کیلوگرم و قد 57/5±2/178 سانتی‌متر به صورت داوطلب در پژوهش شرکت کردند. آزمودنی‌ها تمرینات موازی استقامتی و مقاومتی را در یک جلسه 90 دقیقه-ای انجام دادند. اندازه‌گیری تغییرات خون شناسی آزمودنی‌ها (WBC، RBC، HCT، HB، MCH، MCHC، MCV، PLT و PV) در فواصل زمانی قبل از تمرین، بلافاصله و سه ساعت پس از تمرین صورت گرفت. از آزمودنی‌ها خواسته شده بود حداقل 12 ساعت پیش از اولین خون‌گیری ناشتا باشند. در هر مرحله از خون‌گیری، پنج سی‌سی خون از ورید بازویی آزمودنی‌ها گرفته شد. نتایج: برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی بن‌فرونی برای بررسی تغییرات هماتولوژیک در سطح 05/0 P < استفاده شد. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد مقدار RBC، HCT و HB بلافاصله پس از تمرین افزایش غیر معنی‌دار و سه ساعت پس از آن کاهش معنی‌داری نسبت به پیش از تمرین داشت (05/0 P≤). اما تفاوت معنی‌داری درشاخص‌های WBC، MCH، MCHC، MCV، PLT و PV مشاهده نشد (05/0 P>). نتیجه‌گیری: با توجه به کاهش شاخص‌های مؤثر در اکسیژن رسانی به عضلات فعال و تأثیر نامطلوب احتمالی بر اجرای ورزشکاران به مربیان توصیه می‌شود در تجویز برنامه‌های تمرین موازی بیشتر احتیاط نمایند.