ورزش و علوم زیست حرکتی

ورزش و علوم زیست حرکتی

اثر حفاظتی عصاره پلی‌فنولی خار مریم (Silymarin) بر آسیب عضلانی ناشی از یک جلسه فعالیت هوازی در مردان فعال

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 اردبیل، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی
2 دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشگاه تبریز
10.22034/sbs.2023.371805.0
چکیده
مقدمه و هدف: خارمریم گونه‌گیاهی یک یا دوساله از تیره کاسنی است. اثرات دارویی این گیاه به‌دلیل حضور گروهی از فلاونولیگنان‌ها به‌نام سیلی‌مارین است. چنین پیشنهاد شده است که سیلی‌مارین دارای ویژگی‌های ضدالتهابی، ضداکسایشی، پایدارکننده غشاء سلولی و تنظیم­کننده نفوذپذیری سلول بوده و می‌تواند از تظاهرات نامطلوب برخی از شاخص‌های آسیب عضلانی در افراد بیمار و حتی ورزشکاران جلوگیری کند. لذا تحقیق حاضر به‌منظور تعیین تأثیر مصرف سیلی‌مارین بر برخی از شاخص‌های آسیب عضلانی در سرم مردان فعال پس از یک جلسه فعالیت هوازی انجام شد.

روش‌شناسی: 22 مرد فعال (با میانگین سنی 2/11±25/09سال، درصد چربی 1/94±13/56و اکسیژن مصرفی بیشینه 4/88±50/51میلی‌لیتر/کیلوگرم/دقیقه) در قالب طرح‌ نیمه‌تجربی، دو سویه ‌کور و تصادفی در دو گروه همگن 11 نفری (شش میلی‌گرم به ازای هرکیلوگرم از وزن بدن در روز مکمل سیلی‌مارین یا شبه‌دارو) تقسیم شدند. پس از مکمل‌دهی هفت روزه، آزمودنی‌ها فعالیت هوازی شامل؛ دویدن روی نوارگردان با شیب صفر درجه به‌مدت 30 دقیقه با شدت 65-70% ضربان قلب ذخیره را اجرا کردند. تغییرات شاخص‌های آسیب عضلانی (AST، CK و LDH تام سرمی) طی چهار مرحله (حالت پایه، پس از دوره مکمل‌دهی، بلافاصله و 24 ساعت پس از اجرای فعالیت ورزشی) اخذ ‌شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس مکرر بین‌گروهی، پس تعقیبی بونفرونی و تی مستقل در سطح معنی‌داری 0/05بررسی گردید.

یافته‌ها: نتایج بدست آمده حاکی است که30 دقیقه فعالیت هوازی منجر به افزایش معنی‌دار سطوح سرمی آنزیم‌های آسیب عضلانی بلافاصله و 24 ساعته در هر دو گروه می‌گردد (0/05<P). هرچند، دامنۀ تغییرات 24 ساعتۀ تمامی آنزیم‌های عضلانی گروه دریافت­کنندۀ سیلی‌مارین به‌طور‌ معنی‌داری کمتر از گروه دارونما بود (0/05>P).

بحث و نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های حاضر می‌توان چنین نتیجه گرفت که احتمالاً مکمل‌دهی سیلی‌مارین به‌طور معنی‌داری بتواند از آسیب عضلانی ناشی از فعالیت هوازی در مردان فعال بکاهد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The protective effects of a polyphenolic extract of silybum marianum (silymarin) on a single-session aerobic exercise- induced muscle damage in active males

نویسندگان English

behrouz heidari 1
Marefat Siahkoohian 2
Ali Zarghami Khamene 3
2 Mohaghegh Ardabili University
3 University of Tabriz
چکیده English

Introduction: Silybum marianum is an annual or biannual herbaceous species of the Asteraceae family. The medicinal effects of this plant are due to the presence of a group of flavonolignans which is called silymarin. It has been suggested that silymarin has anti -inflammatory, antioxidant properties and could stabilize cell membranes and regulate cell permeability and could prevent the appearnance of some of the undesirable muscle damage indices in patients and even athletes. Hence, the aim of this study was to determine the effect of silymarin intake on some mascular damage markers in serum of active males after the one session aerobic exercise.



Methods: Twenty-two active males (mean age 25.09±2.11 years, body fat 13.56±1.94% and VO2max 50.5±4.88 ml/kg-1/min) were divided into two homogenous groups of 11 subjects (supplement and placebo groups) in a semi-experimental, randomized and double-blind design (6 mg.kg-1.day silymarin or Dextrose). After 7-days of supplementation, all subjects participated in aerobic exercise protocol including running on the treadmill at the 0% grade for 30 min with 65-70% HRreserve. Changes in muscle damage indices (total serum CK and LDH, AST) were determined in four phases (baseline, after supplementation period, immediately and 24 hours after the exercise). Data were analyzed by repeated measure ANOVA, bonferroni, and independent t test at α≤0.05 level of significance.



Results: The results showed that after 30 min aerobic exercise, the levels of serum muscle damage enzymes significantly increased immediately and 24 hours after exercise in Silymarin and Placebo groups (P≤0.05). However, after 24 hours of aerobic exercise, all of muscle enzymes activity was signficiantly higher in Placebo group in comparison with Silymarin group (P≤0.05).



Conclusions: Based on the present findings, it could be concluded that silymarin supplementation could significantly decrease further aerobic exercise-induced muscle damage in active males.

کلیدواژه‌ها English

Silymarin
Muscle damage
Aerobic exercise
دوره 7، شماره 13 - شماره پیاپی 13
بهار و تابستان
شهریور 1394
صفحه 28-37

  • تاریخ دریافت 19 تیر 1394
  • تاریخ بازنگری 14 شهریور 1394
  • تاریخ پذیرش 25 دی 1394