دانشگاه حکیم سبزواری ورزش و علوم زیست حرکتی 2228-723X 18 35 2026 05 22 The Effect of Eight Weeks of Aerobic Exercise on Serum Insulin Concentration and Soleus Muscle AMPK Levels in Diabetic Male Rats اثر هشت هفته تمرین هوازی بر غلظت سرمی انسولین و AMPK بافت عضله نعلی رت‌های نر دیابتی 25 37 251723 10.22034/sbs.2026.580061.1170 FA حسین قنبری دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیت بدنی، واحد نیشابور،دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. 0000-0003-4699-5966 آمنه برجسته یزدی استادیار، گروه علوم تربیت بدنی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران 0000-0001-5559-5329 سهیلا گوهررخی گروه علوم تربیت بدنی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. 0000-0002-2616-1887 محمدرضا حسین آبادی گروه علوم تربیت بدنی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران 0000-0003-2038-2141 Journal Article 2026 05 17 Introduction and Purpose: Type 2 diabetes mellitus is a chronic metabolic disease characterized by persistent hyperglycemia, insulin resistance, and impaired function of pancreatic beta cells. Considering the important role of AMP‑activated protein kinase (AMPK) in regulating glucose uptake and improving insulin function, activation of this pathway may be an effective approach for improving glucose and lipid metabolism and reducing insulin resistance. Therefore, the present study aimed to investigate the effect of eight weeks of aerobic training on serum insulin concentration and AMPK levels in Soleus Muscle tissue of diabetic male rats. Materials and Methods: In this experimental study, 16 male Wistar rats that were rendered diabetic using streptozotocin were randomly assigned to two groups: diabetic control (CD) and aerobic training (AT). The training protocol consisted of eight weeks of aerobic exercise on a treadmill, five sessions per week. At the end of the intervention period, serum insulin concentration and AMPK levels in muscle tissue were measured using the ELISA method. Normality of the data was assessed using the Shapiro–Wilk test and homogeneity of variances using Levene’s test. Data were analyzed using the independent t‑test. Results: The results showed that eight weeks of aerobic training significantly increased body weight (p=0.001) and AMPK (p=0.001) and significantly decreased blood glucose (p=0.001) and insulin levels (p=0.002) in the aerobic training group (AT) compared with the diabetic control group (CD) (P<0.05). Conclusion: The findings of this study indicate that aerobic training, by increasing AMPK and reducing blood glucose and insulin levels, can have beneficial effects on metabolic indicators in an animal model of type 2 diabetes. In addition, the increase in body weight observed in the training group compared with the diabetic control group may indicate a partial attenuation of diabetes‑induced metabolic complications. However, generalization of these findings to humans requires further clinical studies. زمینه و هدف: دیابت ملیتوس نوع ۲ یک بیماری مزمن متابولیک است که با افزایش پایدار گلوکز خون، مقاومت به انسولین و اختلال در عملکرد سلول‌های بتای پانکراس مشخص می‌شود. با توجه به نقش مهم پروتئین کیناز فعال‌شونده با AMP (AMPK) در تنظیم برداشت گلوکز و بهبود عملکرد انسولین، فعال‌سازی این مسیر می‌تواند رویکرد مؤثری در بهبود متابولیسم گلوکز و لیپید و کاهش مقاومت به انسولین باشد. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر غلظت سرمی انسولین و میزان AMPK بافت عضله نعلی در رت‌های نر دیابتی بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 16 رت نر ویستار که با استرپتوزوتوسین دیابتی شده بودند، به ‌طور تصادفی در دو گروه کنترل دیابتی (CD) و تمرین هوازی (AT) تقسیم شدند. پروتکل تمرین شامل هشت هفته فعالیت هوازی روی تردمیل، پنج جلسه در هفته بود. پس از پایان دوره تمرین، غلظت سرمی انسولین و میزان AMPK در بافت عضله نعلی با روش الایزا اندازه‌گیری شد. نرمال بودن داده‌ها با آزمون شاپیرو–ویلک و برابری واریانس‌ها با آزمون لون بررسی شد و برای تحلیل داده‌ها از آزمون t مستقل استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد هشت هفته تمرین هوازی موجب افزایش معنی‌دار وزن بدن (001/0=P) و AMPK (001/0=P) و کاهش معنی دار سطح گلوکز خون (001/0=P) و انسولین (002/0=P) در گروه تمرین (AT) نسبت به گروه کنترل دیابتی (CD) شد (۰۵/0P<). نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد تمرین هوازی با افزایش AMPK و کاهش سطوح گلوکز و انسولین خون می‌تواند اثرات مثبتی بر شاخص‌های متابولیکی در مدل حیوانی دیابت نوع ۲ داشته باشد. همچنین افزایش وزن مشاهده ‌شده در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل دیابتی می‌تواند بیانگر تعدیل بخشی از پیامدهای متابولیکی ناشی از دیابت باشد. با این حال، تعمیم این نتایج به انسان نیازمند انجام مطالعات بالینی بیشتر است.

https://sbs.hsu.ac.ir/article_251723_040d3a18a837a131c4689d82e5117b15.pdf